Ad eundem illustrissimum et Reverendissimum Cardinalem Farnesium.

Haec ego florentes sophia digressus in hortos,
Italiae decus o iuvenis Farnessia proles.
Condebam, lectasque tibi de more sacrabam
Primitias, dum tu magni inter Caesaris arma,
Gallorumque acies, recti pacisque sequester
Res miserae Europae fractas componis et omne
Robur, et arma dei Maumethem vertis in hostem,
Percurrisque omnem, veluti sol aureus, orbem.
Fortunate nimis, quem cunctae applausibus urbes
Excipiunt, pacisque vocant patremque deumque,
Inque caput, sacrosque sinus, humerosque, manusque,
Et nigras violas et candida lilia iactant.
Cui magna Italia, et terrarum maxima Roma
Assurgit, festosque dies, et sacra nepoti
Solennesque agitat pompas. densi undique circum
Stant populi, et studio ingenti et clamore secundo
Farnesum genus omne, alto de sanguine ductum
Aeneadum longa serie, super Aethera tollunt
Patres, atque duces, et partos mille Triumphos.
Assensu resonat Tybris, et Tyrrhena resultant
Littora, septeni responsant gaudia colles.
Quo me Paule rapis, pro tuque neposque vocatis
Laudibus Heroum insuetum? tu maximus ille es
Uni cui regni triplicis capite alta tiara
Consurgit, cui summa uni terna illa potestas
Terrarum coelique data est vastique profundi
Illorumque aperire fores et claudere posse
Qui Petri, Christique ratem turbante procella
Ventorum varia, et remorum parte revulsa
Tempestatem ovem atque adversos discutis Euros.
Nec sanctam sine honore finis, fine remige certo
Fluctibus in tantis agitari turbine cymbam.
Macte animo Romano, et Macte ingentibus ausis.
At tibi quas Iuvenis fortunatissime dignas
Attribuam laudes, generis spes altera tanti
Inclyte Alexander? puerum quem plurima virtus
Canaque consurgens teneris prudentia in annis
Et spondens maiora astris felicibus aether,
Ad summos meritum ante annos evexit honores
Et sacri gestare dedit decora alta galeri.
En quantum de te sacri sibi pastor ovilis
Spondet avus tuus ille, animo quem gaudia versat.
Forsitan et proprio non tam gavisus honore,
Quam spe sublatus tanti et virtute nepotis
Nescio quid maius praesaga mente volutat.
Scilicet et gnarus fatorum, et praescius aevi
Venturi, illa videt foelicia tempora, quum tu
Sede sua solique Dei, diis proximus ipsis
Confideas, quum pontifici tibi maximus orbis
Gratetur, supplexque tuis ferat oscula plantis.
O mihi postremae tantum dent numina vitae,
Ipse etiam ut tum te tremulus, confefctus et annis
Aspiciam, sanctosque pedes prostratus adorem
O et si possim canere, et tua dicere facta,
Et ventura novo tecum secla aurea mundo.
Nam video sub te victum longaeque fugatum
Maumethen se Caucaseis includere portis.
At pacem viridi redimitam tempora oliva
Ire per Europam magnam, atque invisere terras,
Quam pia relligio, et iunctis concordia dextris
Et probitas, et Amor recti comitantur euntem.
Salve magne Tybri, salve et tu maxima rerum
Roma parens; salvete arces collesque Latini,
Aurea qui primi longo meministis ab aevo
Saecula, quum nulli variarent iugera sulci,
Sponte sua sed terra ferax daret omnia, et ipsae
Praeberent dulci victum de robore glandes,
Et nunc venturis eadem speratis ab annis.